Szkoła. Królewsko-Józefińską Akademię Rycerską powołano edyktem cesarskim w 1708 roku, po ugodzie w Altranstädt, jako elitarną szkołę dla szlacheckiej młodzieży obu wyznań. Uczniowie przygotowywali się do służby dworskiej lub kariery wojskowej: uczyli się ogłady i wymowy, jazdy konnej, strategii wojskowej i fortyfikacji. Kształcili się tu synowie magnatów i szlachty ze Śląska, Rzeczypospolitej, monarchii Habsburgów i państw niemieckich, m.in. Zamoyscy. Od 1811 roku szkoła przyjmowała także uczniów spoza szlachty i działała do 1945 roku.
Gmach. Budynek zaprojektowali Christian G. Hertl i Antonio E. Martinelli; pod jego budowę wyburzono cały kwartał miasta. Fasada ma 86 metrów długości — więcej niż północna pierzeja Rynku. Skrzydła południowe, wschodnie i część zachodniego powstały w latach 1728–1735, a skrzydło północne zaczęto w 1735 roku; neobarokową Salę Królewską i wieżę dokończono w 1906 roku. Reprezentacyjna fasada od ul. Chojnowskiej ma ryzalit z tympanonem zdobionym panopliami i symbolami cesarza Karola VI, a na attyce stoją posągi Łaski, Akademii, Szlachectwa i Pracowitości dłuta Johanna Ch. Hübnera, autora także dwóch niedokończonych rzeźb koni na dziedzińcu.
Dziś. W 1945 roku gmach zajęła Armia Czerwona i do 1992 roku mieściło się tu dowództwo Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej; budynek był doszczętnie zrujnowany. Po odnowieniu jest siedzibą Legnickiego Centrum Kultury i mieści sale wystawowe Muzeum Miedzi; po remoncie udostępniono Salę Królewską i Salę Maneżową.