Historia. Wieś Izera (Groß-Iser) założył zbieg z Czech, który uciekł przed prześladowaniami religijnymi i w 1630 roku zbudował tu pierwszy dom. W okresie międzywojennym wieś miała młyn, gospodę, schroniska i zwykłe domy. Wiosną 1945 roku zajęła ją Armia Czerwona, a potem Wojska Ochrony Pogranicza; mieszkańców wysiedlono, głównie do Świeradowa, a ostatni z nich wyjechał 24 października 1945 roku. Z wsi, w której były dwie szkoły, trzy schroniska i 43 domy, został tylko jeden budynek — nowa szkoła z około 1938 roku. Do lat 80. należał do Nadleśnictwa Świeradów, a potem studenci z Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze urządzili w nim studenckie schronisko.
Hala Izerska. Okolica uchodzi za polski biegun zimna — średnie roczne temperatury są tu bardzo niskie, a przymrozki zdarzają się nawet latem. Rośnie tu najniżej położone w Polsce stanowisko kosodrzewiny, a w pobliżu leży rezerwat Torfowiska Doliny Izery. Góry Izerskie mają też Park Ciemnego Nieba.
Szlaki. Przy schronisku zbiegają się trzy szlaki. Z Jakuszyc idzie się około 2 godzin 20–30 minut (czerwonym przez Orle albo zielonym i niebieskim), ze Świeradowa-Zdroju niebieskim szlakiem przez Polanę Izerską około 2 godzin 40 minut, a ze Stogu Izerskiego czerwonym około 2 godzin 20 minut. Wiele szlaków to szutrowe drogi, więc korzystają z nich także rowerzyści i biegacze narciarscy.