Wystawa Stulecia. Pierwszy ogród powstał w 1913 roku wokół stawu w Parku Szczytnickim jako ekspozycja Wystawy Sztuki Ogrodowej, części Wystawy Stulecia. Pomysłodawcą był hrabia Fritz von Hochberg, dyplomata i orientalista, który zaprosił do pracy japońskiego ogrodnika Mankichiego Araia. Po wystawie budowle rozebrano, ale przetrwały niektóre rośliny, układ ścieżek i staw.
Odrodzenie. Projekt odtworzenia ogrodu opracował w 1995 roku prof. Ikui Nishikawa z Tokio, a prace prowadzono we współpracy z ambasadą Japonii. Ścieżki i strumienie budowali specjaliści z Nagoi z wrocławskimi ogrodnikami — ułożenie jednego kamienia zajmowało im nawet dwie godziny. Oryginalne kamienne latarnie i misy do obmywania rąk z XVIII i XIX wieku przekazał japoński partner. W maju 1997 roku ogród otrzymał nazwę Haku Koen, czyli „biało-czerwony”, od barw flag Polski i Japonii. Kilka tygodni później, podczas powodzi 1997 roku, został zniszczony; odbudowany, otworzył się ponownie w 1999 roku.
Kamień i woda. Ogród łączy cechy ogrodu wodnego, herbacianego i ogrodu z kamienistą plażą. Kaskada „męska” ma trzy odnogi, a „żeński” strumień wpada do stawu, na którym leżą wyspa w kształcie żółwia i wyspa Nakashima. Nad wodą przerzucono łukowaty drewniany most Taiko Bashi. Kamienna ścieżka herbaciana prowadzi przez bramę Sukiya Mon do pawilonu herbacianego Azumaya. W stawie pływają karpie koi — symbole szczęścia, odwagi i długowieczności.
Rośliny. W ogrodzie rośnie ok. 200 gatunków i odmian drzew i krzewów. Część pamięta czasy przedwojenne — to m.in. dwustuletnie dęby, wiekowe cisy, różaneczniki katawbijskie i azalie pontyjskie. Blisko 100 gatunków pochodzi z Dalekiego Wschodu, zwłaszcza z Japonii: metasekwoje, miłorzęby, sosny koreańskie, klony palmowe i drzewa formowane w stylu niwaki. Podczas odnowy posadzono blisko 40 odmian różaneczników i azalii.