Pałac kanclerza. Barokowy pałac ukończono w 1717 roku dla Heinricha Gottfrieda von Spätgena, kanclerza biskupa Franciszka Ludwika z Neuburga. W 1750 roku, po przejęciu Śląska przez Prusy, kupił go Fryderyk Wielki i zamienił w swoją rezydencję; w latach 1751–1753 Johann Boumann dobudował skrzydło z rokokowymi wnętrzami — salą balową, salą tronową i prywatnymi pokojami króla.
Rozbudowy. W latach 1795–1796, za Fryderyka Wilhelma II, Carl Gotthard Langhans przebudował pałac w stylu klasycystycznym. W latach 1844–1846 Friedrich August Stüler dodał skrzydło południowe w stylu florenckiego renesansu, a w 1858 roku — nowe skrzydła dziedzińca z bramą. Do 1918 roku pałac był jedną z rezydencji Hohenzollernów; potem przekazano go miastu, a 20 września 1926 roku otwarto tu Muzeum Zamkowe.
Zniszczenie i odrodzenie. W maju 1945 roku, podczas oblężenia Festung Breslau, pałac został poważnie zniszczony, a w latach 60. częściowo go rozebrano; w zachowanych skrzydłach działały muzea archeologiczne i etnograficzne. Po remoncie, w 2008 roku, otwarto tu Muzeum Historyczne — oddział Muzeum Miejskiego Wrocławia — z wystawą „1000 lat Wrocławia” i komnatami królewskimi.