Ogród księcia. Park powstał w XVIII wieku na miejscu dawnej wsi Szczytniki, jako ogród księcia Fryderyka Ludwika von Hohenlohe; leżał wtedy kilka kilometrów za granicami Wrocławia. Najstarsza część, licząca ok. 15 ha, zachowała ślady ogrodu francuskiego i aleję monumentalnych dębów. Po zniszczeniach w czasie wojen napoleońskich park odtworzono, a na Wystawę Stulecia w 1913 roku powiększono i wzbogacono m.in. o Ogród Japoński i drewniany kościół. Kolejne straty przyniosły II wojna światowa i powódź w 1997 roku. Dziś park zajmuje ponad 100 ha na Wielkiej Wyspie.
Kościółek św. Jana Nepomucena. Drewniany kościół zbudowali cieśle z Koźla na Górnym Śląsku; według przekazów konsekrowano go w 1499 roku. Po zawaleniu się wieży w 1806 roku przeniesiono go do Kędzierzyna, a w 1913 roku do Wrocławia, gdzie stanął na wystawie jako część wzorcowego cmentarza. W 1957 roku znaleziono w nim ukryte obrazy Matejki, Kossaka i Gierymskiego skradzione z wrocławskiego muzeum. Kościółek wpisano do rejestru zabytków w 1962 roku, a po remoncie w latach 2014–2018 służy jako przestrzeń kultury — na koncerty, wystawy i spotkania.
Co jeszcze w parku. Pomnik Fryderyka Schillera odtworzono w 1993 roku, a posąg Diany — pierwotnie dzieło Ernsta Segera z 1898 roku, zaginione w 1945 roku — w 2015 roku. Zachowała się też kolumna, na której stał niegdyś posąg króla Fryderyka Wilhelma II; podczas remontu w 2016 roku znaleziono fragment dłoni posągu. W parku stoi obserwatorium astronomiczne z lat 30. XX wieku, a w Pawilonie Czterech Kopuł działa muzeum sztuki współczesnej. Przy Hali Stulecia ciągnie się licząca 640 m Pergola z 750 betonowymi słupami, otaczająca staw z fontanną multimedialną.