Plac. Rynek, dziś plac Bolesława Chrobrego, ma kształt zbliżony do prostokąta o wymiarach około 100 × 60 metrów i wyraźnie opada wzdłuż obu krótszych boków. Wytyczono go w latach 1253–1274, po nadaniu miastu prawa niemieckiego, prawdopodobnie w miejscu wcześniejszego placu targowego. Największy rozkwit przeżywał w XVI wieku, gdy powstały liczne renesansowe kamienice i wybrukowano plac; wojna trzydziestoletnia zakończyła ten okres. Pierwotną zabudowę pierzei północnej rozebrano w latach 50. i 60. XX wieku z powodu złego stanu, a nowe budynki wyróżniają się na tle reszty rynku.
Ratusz. Trzykondygnacyjny neorenesansowy ratusz zaprojektował niemiecki architekt Ewald Berger; ostatnia przebudowa nastąpiła po pożarze pod koniec XIX wieku. Średniowieczna wieża przetrwała kolejne pożary — ma czworoboczną podstawę, renesansową galerię, ośmioboczną górną część i barokowy hełm z iglicą.
Kolumna, studnia i pręgierz. Późnobarokowa kolumna maryjna z piaskowca z 1680 roku, wzorowana na praskiej, była wotum za ochronę przed zarazą i pożarem z 1676 roku; wykonali ją miejscowi rzemieślnicy, rzeźbiarz Jan Adam Bayerhoff i ślusarz Jan Scholz. Studnia miejska z przełomu XVII i XVIII wieku ma rzeźby delfinów i koronowanego czeskiego lwa. Na rynku stoi też pręgierz.