Węglowe miasto. Wydobycie węgla w Wałbrzychu odnotowano już w 1536 roku. Około 1800 roku w okolicy działało ok. 50 szybów, w których ponad tysiąc górników wydobywało rocznie ok. 130 tysięcy ton węgla. Kopalnię „Julia”, po wojnie nazywaną „Thorez”, zamknięto w 1996 roku, po 226 latach wydobycia.
Muzeum. Wkrótce po zamknięciu zdecydowano o przekształceniu kopalni w muzeum, a 9 listopada 2014 roku otwarto tu Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia. Kompleks zajmuje ponad 4,5 ha i jest najstarszym i największym zachowanym zespołem zabudowań górniczych w Wałbrzychu; całość znajduje się pod ochroną konserwatorską.
Trasa. Zwiedzanie z przewodnikiem trwa ponad półtorej godziny. Trasa prowadzi przez łaźnię, lampownię, kotłownie i warsztaty mechaniczne, budynki maszyn wyciągowych oraz wieże szybów „Julia”, „Sobótka” i „Dampf”, a także przez wieżę widokową, podziemny chodnik odstawy kamienia i zakład przeróbki węgla z sortownią, płuczką i flotacją. Można zobaczyć m.in. elektryczną maszynę wyciągową szybu „Sobótka” z 1912 roku z przetwornicami prądu, tokarnię, frezernię i kuźnię, plenerową wystawę maszyn górniczych oraz ekspozycję map, narzędzi, mundurów i pamiątek, w tym związanych z ratownictwem górniczym i tradycją Barbórki. Przewodnikami są dawni górnicy wałbrzyskich kopalń.
Nie tylko górnictwo. W Starej Kopalni działają też Centrum Ceramiki Unikatowej, galeria sztuki współczesnej i strefa nauki SOWA (Strefa Odkrywania, Wyobraźni i Aktywności). Co roku odbywa się tu Festiwal Tradycji Górniczych Barbórka.