Szczyt. Szrenica ma 1362 m n.p.m. i jest ostatnim wyraźnie zaznaczonym szczytem głównego grzbietu Karkonoszy; wznosi się ok. 750 m ponad doliną Kamiennej w centrum Szklarskiej Poręby. Zbudowana jest z karkonoskiego granitu — wietrzenie wyrzeźbiło na jej zboczach samotne skałki i rozległe, porośnięte mchem pola granitowych bloków. Jedną z grup skalnych są Trzy Świnki, przy grzbiecie, gdzie zielony szlak spotyka się z czarnym prowadzącym do schroniska na szczycie. Nazwa pochodzi od szronu; po czesku szczyt nazywa się Jínonoš, po niemiecku Reifträger. Mgła występuje tu przez ponad 260 dni w roku — w Karkonoszach częściej tylko na Śnieżce.
Schroniska. Schronisko na szczycie powstało w 1922 roku. Niżej, na Hali Szrenickiej, stoi schronisko, którego obecny kształt pochodzi z 1976 roku. Hala była pierwotnie naturalną łąką, na której latem wypasano bydło; w XVIII wieku ją powiększono i postawiono szałas pasterski, który później zamienił się w schronisko turystyczne. Na wysokości 1331 m działa stacja meteorologiczna Uniwersytetu Wrocławskiego.
Narty. Na Hali Szrenickiej w 1905 roku zbudowano skocznię narciarską, a potem tor bobslejowy; wyciągi działają tu od 1949 roku. Dziś na szczyt prowadzi dwuodcinkowa kolej krzesełkowa, a stoki północne i południowe zajmują trasy zjazdowe.
Szlak. Ścieżka edukacyjna Karkonoskiego Parku Narodowego ze Szklarskiej Poręby obok wodospadu Kamieńczyka (udostępnionego turystom w 1890 roku) ma ok. 12 km, 540 m przewyższenia i zajmuje ok. 2,5 godziny w górę i 2 godziny w dół. Jest dostępna przez cały rok poza ostatnim odcinkiem między górną stacją wyciągu a Trzema Świnkami, zamykanym zimą z powodu zagrożenia lawinowego. Przez szczyt biegną też Główny Szlak Sudecki i Droga Przyjaźni Polsko-Czeskiej.